ਸਹੁਰੇ ਘਰ ਆ ਕੇ ਮੰਗੇਤਰ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਸ਼ਹੀਦ ਜਵਾਨ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਵਿਦਾਈ , ਮਾਹੌਲ ਹੋਇਆ ਗਮਗੀਨ !

ਪੁਲਵਾਮਾ ਵਿੱਚ ਆਤੰਕੀ ਹਮਲੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋਏ ਪਿੰਡ ਰੌਲੀ ਵਾਸੀ ਸ਼ਹੀਦ ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਪਾਰਥਿਵ ਸਰੀਰ ਜਦੋਂ ਨੂਰਪੁਰਬੇਦੀ ਵਲੋਂ ਪਿੰਡ ਰੌਲੀ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ । ਅਰਥੀ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਪੁੱਜਦੇ ਹੀ ਮਾਹੌਲ ਗਮਗੀਨ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਪਿੰਡ ਰੋ ਪਿਆ ।

ਵਿਆਹ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਦੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਰਸਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ , ਸ਼ਹੀਦ ਦੇ ਅਰਥੀ ਉੱਤੇ ਸਹਿਰਾ ਅਤੇ ਕਲਗੀ ਰੱਖੀ ਗਈ , ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਹੱਥ ਜੋੜਕੇ ਬੋਲੀ , ਪੁੱਤਰ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਹਾਦਤ ਉੱਤੇ ਗਰਵ ਹੈ । ਸ਼ਹੀਦ ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਦੀ ਮੰਗਣੀ ਪਿੰਡ ਲੋਦੀਪੁਰ ਵਾਸੀ ਅਮਨਦੀਪ ਕੌਰ ਵਲੋਂ ਲੱਗਭੱਗ ਢਾਈ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਈ ਸੀ । ਅੱਠ ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਹੋਣੀ ਤੈਅ ਸੀ । ਅਮਨਦੀਪ ਕੌਰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮੰਗੇਤਰ ਨੂੰ ਅੰਤਮ ਵਿਦਾਈ ਦੇਣ ਲਈ ਪਿੰਡ ਪਹੁੰਚੀ । ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਅਮਨਦੀਪ ਕੌਰ ਕਈ ਵਾਰ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਈ ।

ਦੋ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਹਾਰਾ ਦੇਕੇ ਉਸਨੂੰ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਵਲੋਂ ਘਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ । ਅੰਤਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦੇ ਬਾਅਦ ਅਮਨਦੀਪ ਕੌਰ ਸਹੁਰਾ-ਘਰ ਪਹੁੰਚੀ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਸੁਰ ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਦੇ ਗਲੇ ਲੱਗ ਕਰ ਕਾਫ਼ੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਰੋਦੀ ਰਹੀ । ਸ਼ਹੀਦ ਦੀ ਕਰੀਬ ਦੋ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਲੰਮੀ ਮੌਤ ਵਿੱਚ ਹਜਾਰਾਂ ਲੋਕ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਏ ।

ਮਕਾਮੀ ਵਿਧਾਇਕ ਅਮਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੰਦੋਆ ਨੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੱਤਾ । ਪੂਰਵ ਸੂਬੇਦਾਰ ਗੁਰਚੇਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਰਥੀ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਪੀਏਮ ਮੁਰਦਾਬਾਦ ਦੇ ਨਾਹਰੇ ਵੀ ਲਗਾਏ । ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਘਾਟ ਪੁੱਜਣ ਉੱਤੇ ਸੀਆਰਪੀਏਫ ਦੇ ਜਵਾਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ਹੀਦ ਨੂੰ ਸਲਾਮੀ ਦਿੱਤੀ । ਸੀਆਰਪੀਏਫ ਵਲੋਂ ਸ਼ਹੀਦ ਦੇ ਅਰਥੀ ਨੂੰ ਲਿਪਟੇ ਤੀਰੰਗੇ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਪਿਤਾ ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਸਪੁਰਦ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਤੀਰੰਗੇ ਨੂੰ ਸੀਨੇ ਵਲੋਂ ਲਗਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਹੁਣ ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ । ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ

ਪੁੱਤਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਨ ਨੂੰ ਮਾਰਕੇ ਸ਼ਹੀਦ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਵੱਲ ਗਰਵ ਹੁੰਦਾ । ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਰੋਸ਼ ਵਿਅਕਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੋਰ ਵੀ ਬੇਟੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਉੱਤੇ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ ।

ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਫਾਇਰ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਣ ਲਈ ਬੋਲਿਆ ਹੈ ਉੱਤੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਗੋਲੀ ਦਾਗਣ ਦੀ ਇੱਜਾਜਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਹੈ । ਜੇਕਰ ਫੌਜੀ ਆਪਣੀ ਮਨਮਰਜੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਵਲੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।

ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੂਟ ਕਰਣ ਦੇ ਪੂਰੇ ਅਧਿਕਾਰ ਮਿਲਣ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ । ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਆਪਣਾ ਵਿਆਹ ਲਈ ਬੈਂਡ ਬਾਜੇ ਅਤੇ ਗਾੜੀਆਂ ਤੱਕ ਬੁੱਕ ਕਰਕੇ ਗਿਆ ਸੀ । ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਵੱਲ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੇ ਪਰਵਾਰਾਂ ਲਈ ਕੀਤੇ ਗਏ ਏਲਾਨ ਉੱਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਰਕਾਰਾਂ ਵਾਦੇ ਕਰਕੇ ਮੁੱਕਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ । ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਟਰੱਕ ਡਰਾਇਵਰ ਹਨ । ਲੱਗਭੱਗ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਵਲੋਂ ਲਾਇਸੇਂਸ ਏਕਸਪਾਇਰ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੈ ।

ਪਰਵਾਰ ਦੇ ਕੋਲ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨ ਵੀ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਏਕਡ਼ ਹੀ ਹੈ । ਸ਼ਹੀਦ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਕਿਰਨਦੀਪ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਜਦੋਂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਸੀ । ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਅਤੇ ਫੁਟਬਾਲ ਖੇਡਣ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਸੀ । ਸੀਆਰਪੀਏਫ ਵਿੱਚ ਭਰਤੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਕੁਲਵਦਿੰਰ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿਭਾਗ ਵਲੋਂ ਵੀ

ਨੌਕਰੀ ਦਾ ਪੱਤਰ ਆ ਗਿਆ ਸੀ , ਲੇਕਿਨ ਉਸਨੇ ਦੇਸ਼ ਸੇਵਾ ਨੂੰ ਤਵੱਜੋ ਦਿੱਤੀ । ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ , ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ 92 ਬਟਾਲੀਅਨ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸਟੇਬਲ ਸੀ । 92 ਬਟਾਲੀਅਨ ਦੀ ਬਸ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਸ ਬਸ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜ – ਪੰਜ ਕਰ ਹੋਰ ਬੱਸਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ।